روش بیست و یکم: اینکه می‌توانید در کشور خود یا در یک کشور خارجی به موزه بروید و از آثار موجود در آن دیدن کنید

  • ۲ سال پیش
  • ۲۸۴
  • 0

آنچه که موزه‌هایی مانند موزه‌ی لوور پاریس را تبدیل به مکان‌های شاخص فرهنگی و تاریخی در سطح جهانی نموده‌ است، آثار تاریخی، فرهنگی و هنری ناب و اصیل موجود در آن‌هاست. حقوق بین‌الملل برای پیشگیری از استفاده‌های تجاریِ سوء از آثاری که میراث جهانی و بشری به حساب می‌آیند اقدام به تنظیم قواعدی کرده است که امروزه در سطح جهانی پذیرفته شده‌اند. این قواعد در پی آن هستند که هرگونه استفاده از آثار بی بدیل تاریخی، هنری و فرهنگی به جز کابردهای علمی، فرهنگی و اجتماعی را ممنوع سازند. یکی از مهم‌ترین معاهدات بین‌المللی در این حوزه کنوانسیون بین‌المللی در مورد ابزارهای منع و پیشگیری از واردات، صادرات و انتقال قاچاق (غیرقانونی) مالکیت اموال فرهنگی[۱] مورخ ۱۹۷۰ می‌باشد. این کنوانسیون دولت‌ها را از انتقال غیرقانونی مالکیتشان نسبت به آثار فرهنگی خویش منع می‌کند. اینکه چه نوع انتقالی در مالکیت بر آثار فرهنگی غیر قانونی به شمار می‌رود نیز تحت قواعد حقوق بین‌الملل و با نگاه به سایر معاهدات بین‌المللی مانند کنوانسیون یونسکو در مورد حفاظت از میراث فرهنگی و طبیعی جهان (کنوانسیون میراث جهانی) صورت می‌پذیرد. ایران در سال ۱۹۷۵ این کنوانسیون را پذیرفت ولی هنوز آن را تصویب نکرده است.

[۱] international Convention on the Means of Prohibiting and Preventing the Illicit Import, Export and Transfer of Ownership of Cultural Property (1970)

امتیاز این مطلب
به این مطلب امتیاز دهید
[مجموع آرای ثبت شده: 0 میانگین امتیاز مطلب: 0]
  • facebook
  • googleplus
  • twitter
  • linkedin
  • linkedin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.