روش سی ام: اینکه می‌دانید اگر قایقی که در آن هستید دچار مشکل شود، دیگران در اطراف شما حتماً برای کمک خواهند آمد

  • ۲ سال پیش
  • ۲۲۸
  • 0

شاید در نظر اول این کمک‌رسانی یک امر اخلاقی به نظر برسد. اما حقیقت این است که چنین کاری برای کشتی‌هایی که در اطراف شما هستند یک وظیفه و تعهد است. تعهدی که کشورهای متبوع این کشتی‌ها برای آن‌ها ایجاد کرده‌اند. این کشورها نیز توسط حقوق بین‌الملل متعهد به تصویب قوانین داخلی در راستای این مسئله شده‌اند. می‌دانید که اگر یک کشور تعهدی بین‌المللی را به موجب حقوق بین‌الملل بپذیرد (مثلاً معاهده‌ای امضا کند یا به عضویت سازمانی بین‌المللی درآید)، مقام ذیصلاح داخلی (که در ایران قوه‌ی مقننه است و در اکثر کشورها نیز به همین منوال است) می‌بایست قوانین داخلی را مطابق با آن تعهد تغییر داده و به روز رسانی کند. پس عجیب نیست که کشورها بتوانند اتباع خود را ملزم به رعایت یک معاهده‌ی بین‌المللی نمایند. اما در مورد موضوع امروز باید گفت که حقوق بین‌الملل در سال ۱۹۷۴ یکی از مسائل بسیار مهم در دریانوردی را مورد توجه قرار داد که آن امنیت در دریا بود. به همین جهت کنوانسیون بین‌المللی برای امنیت زندگی در دریا[۱] تدوین و تصویب شد که به این مسئله پرداخته بود. اما تا قبل از سال ۲۰۰۴، کمک به یک کشتی یا قایقی که دچار مشکل شده است برای سایر وسایل نقلیه‌ی آبی یک تعهد نبود. در سال ۲۰۰۴ ضمیمه‌ای به کنوانسیون فوق‌الذکر افزوده شد که متضمن این تعهد اجباری و الزام‌آور بود و مسئله را از یک تعهد صرفاً اخلاقی خارج کرد. ایران نیز به عضویت این معاهده درآمده است.

[۱] International Convention for the safety of Life at sea

امتیاز این مطلب
به این مطلب امتیاز دهید
[مجموع آرای ثبت شده: 0 میانگین امتیاز مطلب: 0]
  • facebook
  • googleplus
  • twitter
  • linkedin
  • linkedin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.