روش سی و ششم: حل راحت‌تر و مداوم اختلافات مربوط به حضانت فرزند و موارد آدم‌ربایی

  • ۳ سال پیش
  • ۹۲۸
  • 0

سپردن چنین اختلافاتی به قوانین داخلی کشورها آن هم در صورتی که استاندارد جهانی مناسبی در مورد آن وجود نداشته باشد می‌تواند زائل شدن حقوق کودک و والدین یا سرپرستان وی را تضمین کند. به همین منظور حقوق بین‌الملل متولی یکسان‌سازی این قواعد و تضمین حقوق کودکان نموده است. این یکسان‌سازی از طریق معاهدات صورت می‌گیرد. در روش قبلی یکی از اسناد بسیار مهم حوزه‌ی حقوق کودک را معرفی نمودیم. این سند حاوی حقوق اساسی کودکان است. اما برخی از حقوق کودکان بیشتر و عمیق‌تر مورد توجه حقوق بین‌الملل قرار گرفته است. مسائلی مانند مقابله با کودک‌ربایی یا مسئله‌ای مانند حضانت کودکان از جمله‌ی این موارد است. کودک‌ربایی پدیده‌ایست که بسیاری از کشورهای جهان فارغ از سطح توسعه‌یافتگی از آن رنج می‌برند. تفاوت کودک‌ربایی میان کشورهای توسعه‌یافته و کشورهای در حال توسعه تنها در هدف این عمل است. اکثر کشورهای غربی درگیر گروه‌هایی هستند که از کودکان برای سوء استفاده‌های مختلف جنسی و بعضاً قاچاق مواد مخدر استفاده می‌کنند. اما در کشورهای در حال توسعه یا کشورهای کمتر توسعه‌یافته این مسئله متفاوت است. مخصوصاً اگر کشوری درگیر جنگ‌های داخلی یا شورش‌های مداوم باشد (به عنوان مثال برخی از کشورهای افریقایی) در این کشورها کودک‌ربایی بیشتر به منظور استفاده از کودکان در جنگ‌ها یا برای کار اجباری صورت می‌گیرد.

حقوق بین‌الملل با علم به این حقیقت تلخ در پی پاک کردن این لکه‌ی ننگ از چهره‌ی جهان معاصر برامده است. یکی از اقدامات این رشته، تدوین و تصویب معاهده‌ای است که با نام کنوانسیون جنبه‌های شهروندی کودک‌ربایی بین‌المللی[۱] شناخته می‌شود. این کنوانسیون ضمن تعیین قواعدی مستحکم برای کشورهای عضو به منظور گنجاندن در قوانین داخلی، تمام کشورها را ملزم به مبارزه با این پدیده در سطوح داخلی و بین‌المللی نموده است.

[۱] Convention on the Civil Aspects of International Child Abduction

امتیاز این مطلب
به این مطلب امتیاز دهید
[مجموع آرای ثبت شده: 0 میانگین امتیاز مطلب: 0]
  • facebook
  • googleplus
  • twitter
  • linkedin
  • linkedin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.