روش چهل و چهارم: اینکه از خطر بیماری‌های ناشی از زباله‌های خطرناک (مثل پس‌ماندهای هسته‌ای) در امان هستید

  • ۲ سال پیش
  • ۳۵۴
  • 0

جهان هسته‌ای از زمان شروع عصر هسته‌ای با مشکلات و ناملایمات متعددی روبرو بوده است. مسائل سیاسی مطرح شده حول محور انرژی هسته‌ای ـ نظیر آنچه که ایران در سال‌های اخیر با آن دسته و پنجه نرم می‌کند ـ تنها بخشی از این ناملایمات است. اما در عرصه‌ی فنی نیز مشکلات عدیده‌ای وجود دارد. مانند نحوه‌ی دفع پس‌ماندهای رادیو اکتیو که در اثر فعالیت‌های هسته‌ای ایجاد می‌شوند. تا نزدیک اواخر دهه‌ی ۸۰ قرن بیستم، ابرقدرت‌های دارای فناوری هسته‌ای معمولاً این پسماندها را در دریاهای آزاد یا در سرزمین کشورهای ضعیف‌تر به خصوص کشورهای افریقایی دفع می‌کردند که این مسئله باعث بروز مشکلات زیست محیطی و بیولوژیکی فراوانی شده بود. البته فعالیت‌های هسته‌ای تنها یکی از صدها فعالیت انسانی است که منتهی به تولید زباله‌های سمی و خطرناک می‌شود. به همین دلیل حقوق بین‌الملل با مطرح کردن دو کنوانسیون مهم در این زمینه، راه را برای این عمل ذاتاً غیر قانونی مسدود کرد. سند اول در این زمینه کنوانسیون کنترل حرکت برون مرزی پسماندهای خطرناک و دفع آن‌ها (۱۹۸۹) است اما وضعیت بحرانی کشورهای افریقایی در این زمینه باعث شد که یک کنوانسیون بین‌المللی مخصوص قاره‌ی افریقا نیز تدوین گردد. کنوانسیون باماکو در مورد ممنوعیت وارد کردن پسماندهای خطرناک به افریقا که در تاریخ ۱۹۹۱ تصویب گردید.

امتیاز این مطلب
به این مطلب امتیاز دهید
[مجموع آرای ثبت شده: 0 میانگین امتیاز مطلب: 0]
  • facebook
  • googleplus
  • twitter
  • linkedin
  • linkedin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.