کنوانسیون ژنو در مورد حمایت از کارگران در محیط کار

  • ۲ سال پیش
  • ۱۰۸۵
  • 0

کنوانسیون ژنو (۱۹۷۷) در مورد حمایت از محیط کار کارگران در برابر هوای آلوده، صدا و ارتعاشات[۱]

کنفرانس عمومی سازمان بین‌المللی کار؛

پس از گردهم‌آیی اعضای دفتر بین‌المللی کار در ژنو و برگزاری سی و یکمین جلسة این دفتر در اول ژوئن ۱۹۷۷، و با توجه به قوانین و مقررات موجود در زمینة کنوانسیون‌های بین‌المللی کار و توصیه‌هایی که به این زمینه مربوط هستند و مخصوصاً توصیه‌های مذکور در کنوانسیون‌های حمایت از سلامت کارگران (۱۹۵۳)، توصیه‌های خدمات بهداشت شغلی (۱۹۵۹)، کنوانسیون حمایت در برابر ارتعاشات (۱۹۶۰)، کنوانسیون محافظت از ماشین‌آلات (۱۹۶۳)، کنوانسیون حمایت در مقابل مجروح شدن کارمندان (۱۹۶۴)، کنوانسیون بهداشت «تجارت و دفاتر» (۱۹۶۴)، کنوانسیون بنزن (۱۹۷۱) و کنوانسیون سرطان ناشی از شغل (۱۹۷۴)، و؛

نظر به توافق بر سر تدوین قوانین مخصوص در زمینه‌های محیط کار، آلودگی اتمسفر، صدا و ارتعاشات که چهارمین مورد موجود در دستور کار جلسه است، و؛

با توجه به مشخص شدن اینکه اهداف مذکور به شکل یک کنوانسیون بین‌المللی مطرح خواهد شد،

متن ذیل را در تاریخ دوازدهم ژوئن سال هزار و نهصد و هفتاد و هفت تدوین نموده است که می‌تواند با نام معاهدة محیط کار (آلودگی هوا، صدا و ارتعاشات) ۱۹۷۷ شناخته شود:

بخش اول: گستره و تعریفات

مادة ۱

  1. این معاهده بر تمام شاخه‌های فعالیت‌های اقتصادی قابل اعمال خواهد بود.
  2. عضوی که این معاهده را تصویب کند می‌تواند پس از مشاوره با سازمان‌های نمایندة کارگران و کارفرمایان (اگر وجود داشته باشند) بخشی از معاهده را در مورد آن دسته از فعالیت‌های خود که عوارض زیست‌محیطی جانبی دارند اجرا نکند.
  3. هر عضوی که این معاهده را تصویب کند می‌بایست در طی اولین گزارش خود پس از اجرای معاهده، بر اساس مادة ۲۲ اساسنامة سازمان بین‌المللی کار، لیستی از فعالیت‌هایی که ممکن است طبق بند دوم این ماده از شمول معاهدة حاضر خارج باشند را همراه با ذکر دلیل ارائه دهد و موظف است که در گزارش‌های بعدی، موضع‌گیری قانون خود و نحوة اجرا بر اساس بخش‌های استثنا شده و هم‌چنین گستره‌ای از معاهده که به آن ترتیب اثر داده شده یا قرار است ترتیب اثر داده شود را بیان کند.

مادة ۲

  1. هر عضو می‌تواند پس از مشورت با سازمان‌های نمایندة جامعة کارگران و کارفرمایان (اگر چنین سازمان‌هایی وجود داشته باشند) الزام خود را در قبال این کنوانسیون و به صورت جداگانه در مورد بندهای زیر اعلام کند:

(الف) آلودگی هوا

(ب) صدا؛ و

(ج) ارتعاشات.

  1.  عضوی که الزام خود در قبال معاهده را در مورد یک یا چند عنوان از مخاطرات مذکور قبول نکند، این مسئله را در در هنگام تصویب بیان می‌کند و دلایل خود برای این کار را در اولین گزارشی که پس از لازم‌الاجرا شدن معاهده تحت مفاد مادة ۲۲ اساسنامة سازمان بین‌المللی کار ارائه خواهد کرد اعلام می‌کند؛ هم‌چنین موظف است که در گزارش‌های بعدی موضع‌گیری قانون خود و نحوة اجرا بر اساس بخش‌های استثنا شده و هم‌چنین گستره‌ای از معاهده که به آن ترتیب اثر داده شده یا قرار است ترتیب اثر داده شود را بیان کند.
  2. هر عضوی که در هنگام تصویب، التزام خود در قبال خطرات مذکور در معاهده را نپذیرفته باشد می‌بایست ـ اگر معاهده مجاز بداند ـ مدیر کل دفتر بین‌المللی کار را در مورد پذیرفتن تعهداتی که قبلاً استثنا کرده بود  مطلع سازد.

مادة ۳

برای هدف این معاهده:

(الف) اصطلاح آلودگی هوا  تمامی آلودگی‌های ایجاد شده توسط مواد مختلف را شامل می‌شود که فارغ از شرایط فیزیکی، برای سلامتی مضر هستند یا به هر نحو دیگری خطرناک می‌باشند؛

(ب) اصطلاح صدا شامل تمام اصواتی می‌شود که می‌توانند منجر به اختلال شنوایی گردند یا برای سلامت مضر هستند یا به هر نحو دیگری خطرناک می‌باشند؛

(ج) اصطلاح ارتعاش شامل هر لرزشی می‌شود که از طریق ساختارهای جامد به بدن انسان منتقل می‌شوند و برای سلامت مضر بوده یا به هر نحو دیگری خطرناک می‌باشند.

بخش دوم: مقررات عمومی

مادة ۴

  1. قوانین و مقررات داخلی، موازین لازم برای جلوگیری، کنترل و محافظت در برابر خطرات موجود در محیط کار که با آلودگی هوا، صدا و ارتعاشات در ارتباط هستند را تعین می کنند.
  2. مقررات مربوط به اجرای موازین تعین شده می‌توانند از طریق استانداردهای فنی، دستورالعمل‌های کاربردی و روش‌های متناسب دیگر وضع گردند.

مادة ۵

  1. در اجرای مقررات این معاهده، مسئولان ذیربط با مشورت سازمان‌های نمایندة کارفرمایان و کارگران که با موضوع مرتبط هستند عمل خواهند نمود.
  2. نمایندگان کارفرمایان و کارگران باید در جریان جزئیات مقررات مربوط به اجرای عملی موازین تعین شده برای نیل به اهداف مادة ۴ این معاهده باشند.
  3. مقررات به منظور ایجاد بیشترین همکاری میان کارفرمایان و کارگران در تمام سطوح و در راستای اجرای موازین مشخص شده برای نیل به اهداف این معاهده وضع خواهند شد.
  4. نمایندگان کارفرمایان و نمایندگان کارگرانِ کشورهای پذیرندة معاهده این امکان را خواهند داشت که در امر نظارت بر اجرای موازین مشخص شده برای نیل به اهداف معاهده مشارکت نمایند مگر آنکه ناظران به این نتیجه برسند که  با توجه به دستورالعمل‌های عمومی مسئولان ذیربط، این نظارت ممکن است مانع اجرای صحیح وظایف آن‌ها شود.

مادة ۶

  1. کارفرمایان موظفند با موازین معین شده تطابق پیدا کنند.
  2. هرگاه دو یا چند کارفرما فعالیت‌هایی را به طور همزمان در یک محیط کاری انجام دهند، هر دو یا همگی وظیفه دارند که در تطابق با موازین مشخص شده همکاری نمایند و در مسئولیت هر کدام از کارفرمایان برای سلامتی و امنیت کارگران تبعیض و تفاوتی وجود ندارد (همگی به یک میزان مسئول هستند). در شرایط مقتضی، مسئولان ذیربط روش‌های عمومی برای این همکاری را تدوین خواهند کرد.

مادة ۷

  1. کارگران موظفند با روش‌های تأمینی مشخص شده برای جلوگیری، کنترل و محافظت در مقابل خطرات شغلی ناشی از آلودگی هوا، صدا و ارتعاشات موجود در محیط کار تطابق پیدا کنند.
  2. کارگران و نمایندگان آن‌ها این حق را دارند که با ارائة طرح، کسب اطلاعات و آموزش و برقراری ارتباط با مسئولان مرتبط، اطمینان حاصل کنند که در برابر خطرهای موجود در محیط کار ناشی از آلودگی هوا، صدا و ارتعاشات محافظت خواهند شد.

بخش سوم: موازین پیشگیری و محافظتی

مادة ۸

  1. مسئولان ذیربط ضوابطی مشخص خواهند کرد برای تعین خطرات قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا، صدا و ارتعاشات در محیط کاری و اگر لازم باشد محدودیت‌های قرار گرفتن در معرض موارد مذکور را بر اساس این ضوابط معین خواهند نمود.
  2. برای تعین جزئیات ضوابط و تخصیص محدودیت‌های در معرض قرار گرفتن، مسئولین ذیربط از نظرات کارشناسان فنی که توسط سازمان‌های نمایندة کارفرمایان و کارگران معرفی شده‌اند استفاده خواهند کرد.
  3. ضوابط و محدودیت‌های در معرض قرار گرفتگی بر اساس دانش فعلی ملی و بین‌المللی پایه‌گذاری، تکمیل و بازبینی خواهد شد که در این جریان باید حتی‌الامکان میزان افزایش خطرات ناشی از قرار گرفتن در معرض فاکتورهای مضر متعدد موجود در محیط کار مد نظر قرار گیرد.

مادة ۹

تا حد امکان محیط کار از خطرات ناشی از آلودگی هوا، صدا و ارتعاشات دور نگه داشته خواهد شد؛

(الف) از طریق موازین فنی‌ای که در طرح‌ها و جریان‌های جدی تولید و نصب اعمال می‌شوند یا به طرح‌ها و جریان‌های فعلی اضافه می‌گردند. اگر این مسئله امکان نداشت،

(ب) از طریق اقدامات تکمیلی سازمانی

مادة ۱۰

در صورتی که موازین اتخاذ شده در حیطة مادة ۹ این معاهده محدودیت‌های لازم برای آلودگی هوا، صدا و ارتعاشات را بر اساس مادة ۸ به همراه نیاورند، کارفرما تجهیزات محافظتی شخصی برای کارگران فراهم خواهد نمود. کارفرما حق ندارد که بدون فراهم آوردن تجهیزات مورد نظر این ماده کارگر را وادار به کار نماید.

مادة ۱۱

  1. در فواصل زمانی مناسب، بر شرایط و اوضاع مشخص شده توسط مسئولین ذیربط در مورد سلامت کارگرانی که در معرض خطرات شغلی ناشی از آلودگی هوا، صدا و ارتعاشات قرار دارند یا احتمال آن می‌رود که در معرض این خطرات قرار بگیرند، نظارت خواهد شد. این نظارت شامل یک آزمایش پزشکی پیش از آغاز به کار و آزمایش‌های دوره‌ای می‌گردد به گونه‌ای که مسئولین ذیربط مشخص کرده‌اند.
  2. نظارت مد نظر بند اول مادة حاضر برای کارگر تحت نظارت هزینه‌ای در بر نخواهد داشت.
  3. در صورتی که ادامه به کار در حرفه‌ای که فرد را در معرض آلودگی هوا، صدا و ارتعاشات قرار می‌دهد از نظر پزشکی مضر تشخیص داده شود، هر تلاشی که با شرایط و رویه‌های ملی سازگار باشد صورت خواهد گرفت تا برای کارگر یک شغل جایگزین مناسب دیگر فراهم آید یا حقوق خود را از طریق تأمین اجتماعی ملی یا هر روش دیگر به دست آورد.
  4. در اجرای این معاهده، حقوق کارگران در لوای تأمین اجتماعی یا قانون بیمة اجتماعی تحت تأثیر قرار نخواهد گرفت.

مادة ۱۲

اگر استفاده از فرآیندها، مواد، ماشین آلات و تجهیزات مشخص شده توسط مسئولان ذیربط باعث قرار گرفتن کارگر در معرض خطرات شغلی ناشی از آلودگی هوا، صدا و ارتعاشات شود، باید به مسئولین مربوطه اطلاع‌رسانی گردد و این مسئولین می‌توانند این استفاده را در چهارچوب موازین مشخص شده تجویز کنند یا آن را ممنوع نمایند.

مادة ۱۳

تمام افراد مد نظر می‌بایست به صورت مناسب و کافی:

(الف) در مورد خطرات شغلی احتمالی ناشی از آلودگی هوا، صدا و ارتعاشات مطلع گردند؛ و

(ب) بر اساس موازین مشخص شده برای پیشگیری، کنترل و محافظت در برابر این خطرات آموزش داده شوند.

مادة ۱۴

موازینی که شرایط و منابع داخلی را در نظر می‌گیرند باید در حیطة پیشگیری و کنترل خطرات محیط ناشی از آلودگی هوا، صدا و ارتعاشات مورد تحقیقات پیشرفته قرار گیرند.

بخش چهارم: موازین اِعمال

مادة ۱۵

در شرایط و موقعیت‌های مشخص شده توسط مسئولین ذیربط، کارفرما موظف خواهد بود که یک شخص از داخل یا سرویسی خارج از مجموعه یا سرویسی مشترک میان چند کارفرما را مشخص کند که به ردخ و فدخ امور مربوط به پیشگیری و کنترل آلودگی هوا، صدا و ارتعاشات در محیط کار است بپردازد.

مادة ۱۶

هر یک از اعضا موظف خواهند بود:

(الف) با وضع قوانین و مقررات یا هر روش داخلی دیگری از جمله مقررات مربوط به جریمه‌های مناسب، قدم‌های لازم برای ترتیب اثر دادن به مقررات این معاهده را بردارد.

(ب) خدمات نظارتی مناسب را برای نظارت بر حسن اجرای مقررات این کنوانسیون فراهم آورد یا خود را راضی کند که نظارت مناسب انجام شده است.

بخش پنجم: مقررات پایانی

مادة ۱۷

اسناد رسمی تصویب این معاهده برای ثبت نزد مدیر کل دفتر بین‌المللی کار تودیع خواهند شد.

مادة ۱۸

  1. این معاهده تنها برای آن دسته از اعضای سازمان بین‌المللی کار الزام‌آور خواهد بود که سند تصویب آن‌ها نزد مدیر کل ثبت شده باشد.
  2. این معاهده ۱۲ ماه پس از تودیع دومین سند تصویب نزد مدیر کل لازم‌الاجرا خواهد شد.
  3. پس از آن، این معاهده برای هر عضوی ۱۲ ماه پس از تودیع سند تصویب نزد مدیر کل لازم‌الاجرا خواهد گرید.

مادة ۱۹

  1. پس از گذشت ده سال از لازم‌الاجرا شدن معاهده، یک عضو می‌تواند با ارائة سندی به مدیر کل دفتر بین‌المللی کار، تمام یا بخشی از عناوین مخاطرات مندرج در مادة ۲ معاهده را در مورد خود غیر قابل اجرا اعلام کند. این اعلام پس از یک سال از زمان ثبت درخواست ترتیب اثر داده خواهد شد.
  2. هر عضوی که این معاهده را تصویب کرده و در طی یکسال اعلام شده پس از گذشت اولین دورة ده سالة مذکور در بند قبلی از حق خود برای کناره‌گیری از تمام یا بخشی از عناوین استفاده نکند، برای یک دورة ده سالة دیگر به اجرای تمام معاهده ملزم خواهد بود. پس از آن می‌تواند در پایان هر دورة ده ساله تحت شرایط مندرج در این ماده کناره‌گیری را اعلام کند.

مادة ۲۰

  1. مدیر کل دفتر بین‌المللی کار تمام اعضای سازمان بین‌المللی کار را در مورد ثبت تمام اسناد تصویب و اسناد کناره‌گیری که توسط اعضای سازمان به وی تودیع شده است مطلع خواهد ساخت.
  2. پس از آنکه مدیر کل، اعضای سازمان را از ثبت دومین سند تصویب تودیع شده مطلع ساخت باید نظر اعضای سازمان را به تاریخی که معاهده در آن لازم‌الاجرا خواهد گردید جلب کند.

مادة ۲۱

مدیر کل دفتر بین‌المللی کار مشخصات کامل تمام اسناد تصویب و اسناد کناره‌گیری که بر اساس مواد پیشین توسط وی ثبت گردیده‌اند را طبق مادة ۱۰۲ منشور ملل متحد با دبیر کل سازمان ملل متحد در میان خواهد گذاشت.

مادة ۲۲

در مواردی که نیاز باشد، بدنة مدیریتی دفتر بین‌المللی کار گزارشی از کارکرد این معاهده را به کنفرانس عمومی تقدیم کرده و ضرورت اینکه بازبینی تمام یا بخشی از معاهده در دستور کار کنفرانس قرار بگیرد را بررسی خواهد نمود.

مادة ۲۳

  1. در صورتی که کنفرانس مجبور به تدوین معاهدة جدیدی که در تمام یا بخشی از معاهدة حاضر تجدید نظر می‌کند باشد، اگر کنوانسیون جدید به نحو دیگری مقرر نکرده باشد:

(الف) تصویب معاهدة تجدید نظر کنندة جدید توسط یک عضو از زمان لازم‌الاجرا شدن معاهدة جدید به طور خودکار باعث کناره‌گیری عضو از معاهدة حاضر می‌گردد، بدون توجه به مقررات مادة ۱۹ فوق‌الذکر.

(ب) پس از لازم‌الاجرا شدن معاهدة جدید، معاهدة حاضر دیگر برای الحاق باز نخواهد بود.

  1. این کنوانسیون برای آن دسته از اعضا که کنوانسیون تجدید نظر کننده را تصویب نکرده‌اند با شکل و محتوای کامل لازم‌الاجرا خواهد بود.

مادة ۲۴

نسخه‌های انگلیسی و فرانسوی این معاهده از اعتبار یکسان برخوردارند.

[۱] Available at: http://www.ecolex.org/ecolex/ledge/view/RecordDetails;DIDPFDSIjsessionid=78C2B7465FE24A34BB2E3F233441A78F?id=TRE-000439&index=treaties: link to full tex

امتیاز این مطلب
به این مطلب امتیاز دهید
[مجموع آرای ثبت شده: 4 میانگین امتیاز مطلب: 1.8]
  • facebook
  • googleplus
  • twitter
  • linkedin
  • linkedin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.